สาว “ลี่เล้ง” เธอมาเทกระจาดความเซ็กซี่เต็มพื้นกระดาษของนิตยสารมาร์ส พร้อมให้คุณหยิบเก็บไปสานต่อทอถักจินตนาการได้อย่างเหลือเฟือ
ขึ้นชื่อว่า “พระเอก” ชายใดใครบ้างไม่อยากเป็น และหญิงใดใครบ้างไม่อยากมีไว้ครอบครองเป็น “คู่เรือนเคียงหมอน คู่นอนเคียงมุ้ง” กันบ้าง หากแต่ว่าการเป็น 'พระเอก' ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ไม่อย่างนั้นเราก็อาจจะได้เห็นพระเอกเดินเตร็ดเตร่เต็มบ้านเต็มเมือง ไม่ใช่โจรบ้าห้าร้อยอย่างเช่นทุกวันนี้ เพราะอย่างที่รู้ๆ กัน พระเอก “ดีก็ว่า เลวก็ด่า” และแถมถ้า “ดี” เกินไปก็โดนด่า ฉะนั้นพระเอกดีๆ จึงมีแต่ในนิยายเป็นต้นมา… เรามาดูกันดีกว่าว่า ใครกันบ้างที่ “ดีจนคนด่า” ยิ่งทำ “ดี” แล้วเขายิ่ง “งอก” ในหัวใจคุณผู้ชมบ้าง
อั้มไม่มีสเปกเรื่องหน้าตาค่ะ เราใช้ความรู้สึกตัดสินใจมากกว่าว่าเราชอบเขาหรือเปล่า แต่ถ้าถามเรื่องนิสัย อั้มชอบผู้ชายหลายบุคลิก ขี้เล่น ไม่ชอบคนบุคลิกเดียวเดิมๆ ไม่ชอบคนที่หน้าตาบึ้งตึง
ต๊ะชอบผู้ชายเฉยๆ นิ่งๆ เพราะว่าต๊ะเป็นคนพูดเก่งอยู่แล้ว และต๊ะก็คงไม่อยากให้ใครมาแย่งพูด จริงๆ เอาแค่นิสัยก็โอเคแล้ว แต่ว่าเอาตรงๆ ผู้หญิงทุกคนก็คงมีรูปร่างหน้าตาของผู้ชายที่อยู่ในใจอยู่แล้ว แต่สำหรับต๊ะไม่เอาผู้ชายผิวขาวเว่อร์ก็พอ (นิ่งคิด) แล้วก็สูงหน่อยก็ดีเหมือนกันค่ะ
กระดาษหนังสือพิมพ์ (ฉบับเมื่อหลายวันก่อนไม่ก็ฉบับกรอบเช้าของวันนั้น) หรือแผ่นพลาสติกขนาดสี่เหลี่ยมจากเศษชิ้นห่อขนมถุง ดูจะเป็นอุปกรณ์ยอด “ฮิต” สำหรับจับจองทำเลผืนน้อย ก่อนโรงภาพยนตร์ในเครือใบเสมาจะเริ่มฉาดฉาย “ภาพ” เคลื่อนไหวบนผนังผ้าใบสีขาวผืนใหญ่หลังนี้ จนอาจจะเป็นชื่อเรียกตามลักษณะนามการกระทำที่คิดเอาแบบทีเล่นทีจริงขานต่อกันมาว่า “หนังกลางแปลง”
“วันใดที่คุณไม่หัวเราะ วันนั้นเป็นวันที่สูญเปล่า”