ถ้าให้พูดตรงๆ เราเห็นเขาเป็นเด็กโลดโผน การวิ่งข้ามสิ่งกิดขวาง การกระโดด การตีลังกา ดูเป็นสิ่งห่างไกลจากความสามารถเฉพาะตัวของเราอย่างสูง เราไม่กล้าหรอกที่จะไปลองทำอะไรอย่างที่คนเล่นกีฬา Free Running คิดจะทำ เราไม่รู้จักกีฬาชนิดนี้เท่าไหร่นัก แต่เราพอจินตนาการตามชื่อที่เรียกๆ กันได้ ว่าคือการวิ่งอย่างอิสระ หรือในอีกนัย มันอาจจะเป็นการวิ่งอย่างไร้เหตุไร้ผลเกินไป จนกลายเป็นความอิสระที่ดูขัดตาหลายคู่ในสังคม เราไม่รู้สึกอยากตัดสินใครแต่เราได้ยินใครหลายคนชื่นชมกีฬาชนิดนี้ และอีกหลายเสียงที่เห็นเป็นเรื่องอันตราย และโลดโผนเกินไป มันอาจดูอันตรายในความคิดของคนอีกหลายคน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันช่างน่าดึงดูดให้เราอยากรู้ Taste ได้พบกับ วุฒิ around the world และ น้องโป้ พีระพล พันธ์ศรี สองผู้เล่นฟรีรันเนอร์ที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของประเทศ พวกเขามีอะไรที่เราต้องถาม
ปี 2012 ผ่านไปแล้ว ก็ไวเหมือนโกหก เสียงเพลงแห่งบทเพลง นอกจากกังนัม สไตล์ที่สุดแสนจะป๊อปปูลาร์ แบบดนตรีให้โอกาสพวกอันเดอร์ ด็อก คือไม่น่าจะโด่งดังและครองใจคนฟัง ขาแดนซ์ ไม่ว่าจะพิจารณากันในแง่มุมใด แต่โลกก็ยังคงของแปลกใหม่ไว้เสมอ
ผมเป็นเด็กชายผู้กระหายในการท่องโลกกว้าง ด้วย สองเท้า เด็กชายผู้ไม่ประสีประสากับการเดินทาง เด็กชายที่กระเป๋าสตางค์ใบเล็ก……. เทศกาลวันหยุดยาวปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง ด.ช.ตีนเปลือยสวมวิญญาณหมอเดาว่า น่าจะเกิดเหตุการณ์หนึ่งซึ่งทุกคนคงพร้อมใจกันทำโดยไม่ได้นัดหมายคือ คนเมืองจะต้องหาโอกาสพาตัวเองขึ้นไปสัมผัสลมหนาวในภาคเหนือ ไม่ว่าจะต้องขับรถไกลสักเพียงใด หนทางจะแสนชันผ่านโค้งมากมายแค่ไหน หรือจะต้องไปเบียดเสียด ยัดเยียดกับนักเดินทางร่วมอุดมการณ์อย่างไร ก็ต้องไปให้ได้!! เพราะนั่นคือโอกาสแสวงหาความสุขจากธรรมชาติ
ปี 2012 จะลับไปอีกแล้ว โลกของเพลงป็อปก็ยังคงสุนทรียะยึดหูและหัวหาดวัฒนธรรมแห่งเสียงเพลงไว้ได้เหนียวแน่นตลอดกาล เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมแบบไม่มีขาดช่วง
ในโลกแห่งความจริง ทุกสิ่งล้วนดูไม่จริง ในโลกแห่งจินตนาการช่างน่าหอมหวานเสียอย่างเดียวที่มันไม่จริง Taste เห็นชายบางคน หันหลังให้ชีวิตไปจมอยู่กับโลกที่ไม่มีใครเข้าใจ แต่จริงๆแล้วก็คงไม่มีใครหรอกที่จะเข้มแข็งได้ตลอดกาล โลกที่เราสามารถสรรค์สร้างจึงเป็นโลกที่เรารัก มันไม่ใช่ทางออกที่น่าสนใจสำหรับใครบางคนแต่อาจเป็นหนึ่งเดียวในช่วงเวลาเปลี่ยวๆของชายบางสายพันธุ์ เราก็ยอมรับว่าชอบเล่นเกมส์และจำพวกเธอได้ 9 คาแรกเตอร์สาวที่หนุ่มๆ หมายปองอาจคุ้นอยู่ในใจใครหลายคน
สำหรับคนที่เคยย่างกรายเข้ามาที่ถนนข้าวสารคงรู้ใช่มั้ยครับว่าที่นี่มีสีสันแค่ไหน แน่นอนที่ตรอกข้าวสารมีชื่อเหลือเกินในด้านการท่องเที่ยวยามวิกาล ฝรั่งหัวทองหัวขาวทั้งหลายแหล่อาจจะรู้ดีกว่าคนไทยอย่างเราๆซะด้วยซ้ำ สองข้างทางช่างหนวกหู ทั้งเสียงคนเคล้าเสียงเพลงที่ดังออกมาจากทุกร้านมีมั้ยร้านไหนที่พอจะได้นั่งกินข้าวอย่างสบายใจ เราอยากได้มุมสงบที่ลงตัวกับอาหารดีๆ ท่ามกลางถนนแห่งเสียงแสงสี ท่ามกลางความจอแจภายนอก เราพึ่งเจอมาสองร้าน และก็อยากแนะนำทั้งสองร้าน ทั้งสองร้านขายอาหารต่างกัน แต่ตัวร้านมีอายุร่วมร้อยปีเหมือนกัน อาจจะต่างสไตล์กันแต่ก็มีสิ่งที่เราพยายามค้นหาเหมือนกัน