ปี 2012 ผ่านไปแล้ว ก็ไวเหมือนโกหก เสียงเพลงแห่งบทเพลง นอกจากกังนัม สไตล์ที่สุดแสนจะป๊อปปูลาร์ แบบดนตรีให้โอกาสพวกอันเดอร์ ด็อก คือไม่น่าจะโด่งดังและครองใจคนฟัง ขาแดนซ์ ไม่ว่าจะพิจารณากันในแง่มุมใด แต่โลกก็ยังคงของแปลกใหม่ไว้เสมอ

ผมเป็นเด็กชายผู้กระหายในการท่องโลกกว้าง ด้วย สองเท้า เด็กชายผู้ไม่ประสีประสากับการเดินทาง เด็กชายที่กระเป๋าสตางค์ใบเล็ก……. เทศกาลวันหยุดยาวปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง ด.ช.ตีนเปลือยสวมวิญญาณหมอเดาว่า น่าจะเกิดเหตุการณ์หนึ่งซึ่งทุกคนคงพร้อมใจกันทำโดยไม่ได้นัดหมายคือ คนเมืองจะต้องหาโอกาสพาตัวเองขึ้นไปสัมผัสลมหนาวในภาคเหนือ ไม่ว่าจะต้องขับรถไกลสักเพียงใด หนทางจะแสนชันผ่านโค้งมากมายแค่ไหน หรือจะต้องไปเบียดเสียด ยัดเยียดกับนักเดินทางร่วมอุดมการณ์อย่างไร ก็ต้องไปให้ได้!! เพราะนั่นคือโอกาสแสวงหาความสุขจากธรรมชาติ

ปี 2012 จะลับไปอีกแล้ว โลกของเพลงป็อปก็ยังคงสุนทรียะยึดหูและหัวหาดวัฒนธรรมแห่งเสียงเพลงไว้ได้เหนียวแน่นตลอดกาล เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมแบบไม่มีขาดช่วง

ในโลกแห่งความจริง ทุกสิ่งล้วนดูไม่จริง ในโลกแห่งจินตนาการช่างน่าหอมหวานเสียอย่างเดียวที่มันไม่จริง Taste เห็นชายบางคน หันหลังให้ชีวิตไปจมอยู่กับโลกที่ไม่มีใครเข้าใจ แต่จริงๆแล้วก็คงไม่มีใครหรอกที่จะเข้มแข็งได้ตลอดกาล โลกที่เราสามารถสรรค์สร้างจึงเป็นโลกที่เรารัก มันไม่ใช่ทางออกที่น่าสนใจสำหรับใครบางคนแต่อาจเป็นหนึ่งเดียวในช่วงเวลาเปลี่ยวๆของชายบางสายพันธุ์ เราก็ยอมรับว่าชอบเล่นเกมส์และจำพวกเธอได้ 9 คาแรกเตอร์สาวที่หนุ่มๆ หมายปองอาจคุ้นอยู่ในใจใครหลายคน

“เป็นอะไรที่วิเศษมากเลยครับ ผมรู้ว่าในหลวงทรงมีความสำคัญกับคนไทยมากแค่ไหน ทุกครั้งในโรงหนัง ผมจะได้ยินเพลงสรรเสริญพระบารมีแล้วทุกคนจะยืนขึ้น”